Artikelen

Artikel 1

“Ik ben van nature iemand die veel medelijden heeft. Zelfs voor materiële dingen. Als kind huilde ik ‘echte’ tranen toen ik voor het eerst een stapelbed kreeg en we mijn oude bed bij het grofvuil moesten zetten. En zelfs in mijn volwassen leven zijn er veel voorbeelden te noemen waarbij spullen hun levenloze objectstatus van zich af schudden.” Lees hier de rest van het artikel.

 

artikel 2

“Stel je voor: je hebt een pistool in je handen waarmee je in staat bent iemand te infecteren met je eigen DNA. Door één keer de trekker over te halen zullen jouw genetische eigenschappen doorleven in het nageslacht van je slachtoffer. Dit klinkt misschien als een plot van een Science Fiction film, maar is in werkelijkheid een biotechnologische techniek die op dit moment voornamelijk op planten wordt gebruikt om ze minder kwetsbaar voor insectenplagen en ziektes te maken.” Lees hier de rest van het artikel.

artikel 3

“Pis’Talk is een serie lezingen georganiseerd door Mediamatic met als doel om onze gele afvalstof (pies) te herwaarderen. Zo worden verschillende manieren gedemonstreerd om urine om te zetten naar meststof om zo stedelijke gebieden in te richten als zelfregulerende biotopen. Het risico van dit soort ecomodernistische initiatieven is dat zij de weinige begrippen die ons nog in verlegenheid kunnen brengen, reduceren tot hippe grondstoffen. Hierin wordt geheel voorbij gegaan aan schaamte, walging en soms zelfs het erotische verlangen, die urine onvermijdelijk bij ons oproept.” Lees hier de rest van dit artikel.

 

“This paper develops a theoretical framework for how the concepts of affect and participation might enhance our understanding of bioart – an emerging art movement in which artists engage with tools and materials on offer via biotechnology. Drawing principally on a Deleuzian conceptualization of affect, I first explore how it allows us to understand bioart experiences as an oscillation between a sense of activity and a sense of passivity in which living beings can affect and simultaneously be affected by another body. Secondly, through an engagement with mutaFelch (a bioart performance in which Adam Zaretsky deploys a DIY adaptation of gene gun technology to create living paint), I follow Sedgwick and Tomkin’s plea to examine affect as a manifold concept consisting of different and often overflowing gradations (such as disgust, eroticism, and fear). This facilitates an insight into the specific visceral mechanisms underlying any interaction between viewer, artist, and artificially constructed life. However, even though affect draws attention to a viewer’s involvement in a work, it does not suggest issues of power that participation – both in theory and in practice – inevitably brings forward. Thus, in order to reflect upon power issues inherent in every participatory practice, I expand my affective reading of bioart by incorporating the concept of participation. I conclude that by incorporating both the intimate realm of bodily experience and a critical, theoretical approach that understands the power structure intrinsic in technology, participation – both in theory as in practice – enhances our understanding of biotechnologies.” Lees hier de rest van deze publicatie.

Advertenties